Hayat için kavga yerine yardımlaşma prensibini getiren İslâm, sosyal tencereyi yerle bir etmiştir. İslâm’ın ayrı mutfakları vardır. Emeksiz ücret, işsiz gelir bu dinin sınırları dışındadır.(1) Allah bir şehri yok etmek istediğinde, onun nimet ve refahtan şımarmış elebaşlarına emir gönderir. Yoldan çıkan şehir yok olmayı da hak etmiştir.

Allah’ın verdiği maldan harcayıp ahiret yurdunu arayanlar ve dünyadan da nasibini unutmayanlar Allah’ın ihsan ettiği gibi sen de ihsan da bulun ki, “Muhsin” olmayı hak edesin. Arz ve arş insanın hizmetindeyken kendini müstağni görmeyerek varlıkta da ve darlıkta da infak etmek… “Ey Allah’ın resûlü sana verecek bir şey bulamıyorum.” diyen duruş sahibi modeller… İşte darlıkta infak tipolojisi. İslam, çok ince bir çizgi üzerinde giden kullarına doğru yolu gösterendir.

Temel faktör her şeyde insandır. Ve her şey ondan sonra gelir. Tüm idealler, fikirler, teknikler hep onun eseridir. Kendi eserine de esir olunmaz. Hangi düzeni, fikri alt yapıyı, şuuru ve kanunu getirirsek getirelim insanın üstünde değildir. Görmediğine teslim olan insan bütün bunları bertaraf etme yetki ve argümanına sahiptir. İnfak ekonomisi varlıkta ve darlıkta çarkın dönmesini sağlayan temel yasadır.

Müslüman’ın ayrıca bir hürriyete sahip olmasına gerek yoktur. Naturalizm, radikalizm, liberalizm ve hatta demokrasi -“fert ve menfaat” dini( Durkheim’in dayanışmacılığı) (2)– tüm bunlar masmavi bir denizi turuncu gösteren burjuva oyuncaklarıdır. Belirli bir sınıfa özgürlük veren bu edebiyatları nasıl olur da İslam ile örtüştürebiliriz? “Hakikati tanımaya ulaşmak için mi yaşamak?” yoksa “ tüketim için hayat” sloganı mı? Bu karar cennet ile cehennemin ölçüsüdür.

Cenab-ı Hakkın buyurduğu “sıkıntılı geçim” lafzını dikkate almak zorundayız. Sıkıntılı geçimden kasıt salt taşınır ve taşınmazlar değildir. Kapitali elinde tutan Batı bu sıkıntılı geçimi yakinen yaşamaktadır. Afganistan, Filistin, Doğu Türkistan ve nice yerler bunların ordularına dar gelmektedir. Bir kere rahat değillerdir. İnsanın büyüklük psikolojisinden kaynaklanan sıkıntılı geçimi… Ortaya çıkan manzaradan kendileri de rahatsız olurken, bir de ülkelerinde yaşayan vatandaşlarını bir düşünün! Bir damla petrol için varillerce akan gözyaşlarını sıkıntılı geçimin içine koymak zorundayız. “Zulmetmekte olanlar, yakında nasıl bir İnkılâba uğrayacaklarını bileceklerdir.”

Güzel bir tebessüm, yolda giderken hiç tanımadığın bir muhtereme esenlik dileği, bulunduğu çevreyi “güzellikle” şaşırtma ve karşındakinin ruhuna dokunma, Allah yolunda koyulan köşe taşlarıdır. Varlıkta infak edemeyenin darlığını Allah’ın boyasıyla boyayan en geniş pencerelerdir. İyilik bir adım ötede değil içimizde.

1-Ali ŞERİATİ, Kapitalizm Uyanıyor mu?, İstanbul 1992. s. 12-13.

2-Ali ŞERİATİ, ideallerin Yenilgisi, İstanbul 1999, s. 31-32.

Evine giderken çocuğu için bir gofreti bile üç kere düşünerek almak zorunda olan asgari geçimli çalışanın yüreğinin acısına daha ne kadar tuz basacaksınız. Bu ülkede ki en ufak gerilimden nemalanan rantiyeciler, o lokmalar boğazınızdan nasıl geçiyor.
Ya size ne demeli lojmanından çıkmayan kendi konforlu yaşam sebeplerini bilmeyen ahmaklar. Rant ile beslenenlerin milleti kandıracak hiç bir malzemeniz kalmamıştır.

Kaostan beslenenler hala neden çırpınıyorsunuz, çıkın sokakları dolaşın. Sizlerin derdi ile milletin derdi bir mi? Evet siz akıllısınız ve onları siz kurtaracaksınız!

Bu milletin dilencisinin bile onuru, oturduğu yerden ahkam kesen ahmaklardan fazladır.

Düşün yakamızdan asalaklar, yediğiniz sizin olsun. Karışmayın yaşantımıza, yediğimize, içtiğimize, gezdiğimize, seçtiğimize….

Kaybedecek bir şeyi olmayanlardan korkun. Bu dünyaya bağlananlardan değil.

Kişinin kendi özelliklerine uygun en uygun mesleği seçmesine yardımcı olmak mesleki rehberliğin ilgi alanıdır.

Kişide meslek algısı nasıl oluşur veya hangi dönemde başlar. Çocuğa ilk sorulan sorudur büyüdüğünde ne olmak istiyorsun? Kişi çevreyi algılamaya başladığında mesleki gelişimde başlamış oluyor. Aile, çevre, okul, kişisel özellikler her ortamın farklı farklı etkisi ile mesleki bilinç oluşuyor. Bu sürecin doğru yönetilmesi en önemli hassasiyet olmalı. Bugün en etkin belirleyici popüler meslekler veya toplum tarafında belli özelliklerle saygın gözüken mesleklerdir. Kişinin işinde mutlu olabilmesi için meslek seçiminde dış faktörler en aza indirilerek ilköğretim çağında üst düzey mesleki rehberlik yapılmalıdır. Bugün ilköğretimde rehberlik dendiğinde daha çok kişisel-sosyal ve eğitsel problemlere odaklanmış bir yapı ile karşılaşmaktayız. Belki de akıllıca olan kişisel-sosyal ve eğitsel rehberlik ile mesleki rehberliği birbirinden ayırmaktır. Mesleki rehberlik başlı başına üzerine çalışılması gereken muazzam bir alanı ifade etmektedir.

Bazı kaynaklarda Parsons’ın 1909 yılında ilk kez mesleki rehberliği tanımladığı yazılmaktadır. “Gençlerin çeşitli meslekleri tanımaları ve kendi özelliklerine uygun olan meslekleri seçmeleri, seçtikleri mesleklere hazırlanmaları ve mesleki yönden gelişmeleri amacıyla yapılan yardım hizmetidir.”

12. yüzyılda yaşamış Ahi Evran, Parsons’tan yaklaşık 700 yıl önce ne demiş bir inceleyelim:

“Allah insanı, medenî tabiatlı yaratmıştır. Bunun açıklaması şudur: Allah insanları yemek, içmek, giyinmek, evlenmek, mesken edinmek gibi çok şeylere muhtaç olarak yaratmıştır. Hiç kimse kendi başına bu ihtiyaçları karşılayamaz. Bu yüzden demircilik, marangozluk, dericilik gibi çeşitli meslekleri yürütmek için çok insan gerekli olduğu gibi, bu meslek dallarının gerektirdiği âlet ve edevatı imal etmek için de birçok insan gücüne ihtiyaç vardır. Bu yüzden toplumun ihtiyaç duyduğu ürünlerinin üretimi için lüzumlu olan bütün sanat kollarının yaşatılması şarttır. Bununla da kalmayıp, insanların sonradan doğacak ihtiyaçlarını karşılamak için yeni sanat dallarının meydana getirilmesi gerekmektedir.”

Geleceği gören böylesi bir bakış açısı mesleki eğitim ve rehberliğin özünü anlatmaktadır. Hangi Rehberlik kitabımız Ahi Evran’ın bu cümlesini görmüştür ve buradan yola çıkarak geçmişimizde var olan mesleki rehberlik çalışmalarını izlemiştir.

Bu konu üzerine düşünmeye devam edeceğiz. Ahilik bir haftaya sığmayacak kadar büyük bir düşünce sistemidir.

“AHİLER:
onlar: artı “değer” ürettiler…
onlar: geleneği geleceğe taşıdılar…
onlar: doğru tarttılar, iyisini sattılar…
onlar: adaleti ve hakkaniyeti hayat tarzı bellediler…
onlar: geldiler, geçmediler! yeniden boy verişteler..”
Site bannerlerimizi hazırlayan Türkiye’nin en yetenekli tasarımcılarından olan AHMED banner çalışmasını bu cümleler ile süslemiş.

Ahiler Köyü /Edremit

Ahilik günümüz toplumuna ne diyor?

Günümüzde ahilik düşüncesi yaşanabilir mi?

Ticari hayatımızda uygulama alanı var mıdır?

Ahilik hangi sorunlarımızı çözecek potansiyele sahiptir?

Ahilik sadece bir esnaf örgütlenmesi midir?

Ahilik ve Mesleki Eğitim?

Ahilik ve Mesleki Rehberlik?

Ahilik düşünce sisteminin oluşturmak istediği insan profili?

Ahilik bir tarikat mıdır?

Ahilik cemaat midir yoksa cemiyet mi?

Ahilik ve Örtülü bilgi?

Ahilik’te mimari, sanat, zanaat, kültür, edebiyat?

Ahilik ve Siyaset?
…

Ahilik haftası vesilesi ile bu soruların ve aklımıza gelen diğer soruların cevabını düşünelim. Biliyorsunuz ki soru sormak ilmin yarısıdır.

Ahilik Haftası Konya Ahi Hareketi kutlama programı:
-Pazartesi Esnaf toplantısı.
-Cuma Sabahı Esnaf buluşması.

O akşam eve geldiğinde kapıya vurmadan önce sessizce aile fertlerinin ayakkabılarını kontrol etti. Göz yaşları ayakabıları ıslatırken o ailesinin ona hissettirmeden yıpranmış ayakkabılarla nasıl da idare ettiklerini düşündü. Eşini anlayabiliyordu nice yıllar varlıkta ve yoklukta birbirlerine destek olmuşlardı. Fakat çocuklar; bunlar nasıl çocuk ki istemeden, ses çıkarmadan durabilmişlerdi. Hani eski zamanda olsa zaten en iyi ayakkabı kara lastik olduğundan özenme diye bir problem yoktu; fakat şimdi bir çok kişinin dolabında yıpranmadan bekleyen ayakkabılar varken, kişiler elbisesine göre ayakkabı giyerken hangi terbiye bu biricik yavrucakları bu şekilde sessiz tutabilmişti. Göz yaşları biraz daha çoğaldı, neredeyse içine gömdüğü hıçkırıkları her yerden duyulacak ve bütün sır ortaya dökülecekti.

Sadece dudaklarında bir mırıltı işitildi. Elhamdülillah.

Mustafa Kutlu’nun vurgu yaptığı kanaat ekonomisi böyle bir şey olmalı.