Bu yıl Ahmed’in düğünü vesilesiyle “2010 Kainat Toplantısı”nı Trabzon’da gerçekleştirdik. 2009 yolculuğu için bu (darende-yolunda) adrese bakabilirsiniz.

Zamanımız bol olduğunda yola çıkmadan detaylı araştırma yaparak yol haritası belirliyoruz; nerede ne var, şehir nasıl gezilir… Dar zamanlı yolculuklarda ise iç gözümüzü dikkate alarak yolculuk yapıyoruz. Konya’dan Trabzon’a en kestirme yol; Kırıkkale-Çorum-Merzifon-Samsun-Ordu-Giresun güzergahı. Dönüş yolunda Merzifon yerine Amasya’ya uğrayarak görülebilecek şehir sayısını artırabiliriz.

Şehirlerimizin ziyaretçiler tarafından görülmesini istiyorsak; anayoldan başlayarak tarihi dokunun izini tabelalarla bulunabilir kılmalıyız. Bu konuda belediyelere, valiliklere, şehrin sivil toplum örgütlerine çok iş düşüyor. Vaktim sınırlı olsa bile dışından geçerken “külliye” tabelasını gördüğümde merkezine girmeyeceğim şehir yoktur. İnanıyorum ki bir çok kişi de benim gibi düşünüyordur.

Başka vesilelerle (seyyahlık kültürü) seyyahlığın bir meslek olduğunu ve zamanla öğrenildiğini söylemiştik. Kısaca parası olanlar değil fırsatı ve seyyah ruhu olanlar gezebilir. Kainatı hakiki manada temaşa etmek ise biraz ön bilgiyle ve dertlenmeyle alakalı.

Kervanımıza Edremit’ten Cüneyd, Gölcük’ten Timur katılıyor. Mazereti dolayısıyla katılamayanlara çok şey kaçırdıklarını hatırlatarak başka toplantılarda görüşmek temennisiyle selam ediyoruz.

Cumartesi saat 20:00 civarı Konya’dan yola çıktık. Kırıkkale üzeri gece yarısı Çorum’a vardık. Şehrin dışından gördüğümüz ilk minarenin altına aracımızı çekerek sabah ezanına kadar istirahate çekildik.

Sabah namazı sonrası şehrin merkezine doğru ilerlemeye başladık. Şehirler kendilerini en çok bu vakitte ele verirler. Sabah hareketliliği şehrin dinamikliğini gösterir. Kaç sabahçı kahvesi, çorbacısı olduğu şehir sakinlerinin yaşam biçimini ortaya koyar. Çorum’da bedestene yaslanmış 1306 tarihli Selçuklu eseri “Murad-i Rabi Ulu Camii” bizi karşıladı. Külliye hala şehrin merkezinde ise ve yeni beton binalar külliyemizi sıkıştırmamışsa şehrin kurtulma şansı var demektir. Şehir meydanında bir tur atıyoruz. Saat kulesi dikkatimizi çekiyor, Abdülhamit Han zamanından mı kaldı diye düşünüyoruz. Kısa bir araştırma (çorum kültür) ile tahminimizin isabetli olduğunu anlıyoruz. Bedesten içinde sabahçı çayevi dikkatimizi çekiyor. Tarihi camiye cephe İzmir Lokantası’nda çorbamızı içip sabah çayımızı yudumlamak üzere bedestene geçiyoruz. Bedesten bizi tarihin derinliklerine, ahilik kültürüne götürüyor. Çorum’u külliyesi olan yaşanacak şehirler defterimize kayıt ettikten sonra başka bir tarihte detaylı temaşa etmek üzere Merzifon’a doğru yola çıkıyoruz. Linkini verdiğimiz Çorum Kültür Müdürlüğü sitesinden gezilecek tüm yerler hakkında detaylı bilgi alabilirsiniz.

Kainata Mektup sitemizin seyyah bölümünde başka şehir yazıları bulmak mümkün. (kainatın seyyahı)

Haber Kültür

Gittik, şehirler kurduk.

İşte Harmantepe! adalet için şehitlerimizin kanlarıyla şahit oldukları topraklardan sadece biri. İnşaallah yüce gönüllü insanların sayesinde bu şahitlikler bir bir ortaya çıkacaktır.
Her şeyin maddi karşılıkla yapıldığı günümüzde böyle bir işi ancak şehadeti bilenler yapabilir.

Sınırlı imkanları ile böyle güzel işler yapan nitelikli adamlar desteklendiğinde, fırsatlar verildiğinde ortaya çıkacak işler ufuk sınırlarımızı zorlayabilir.

Ahmet Toprak uzun süredir hazırlıklarını sürdürdürdüğü siteyi hayata not düşerek açtı:
“Bir yıldır hazırlıkları devam eden projenin ikinci ayağı harmantepe.com yayın hayatına başladı. Şimdiye kadar görsel envanteri tam anlamıyla çıkarılamamış olan 1900 rakımlı tepenin detaylı fotografları eylül ayında çekildi. Hem zirveden çekilen fotograflar hem de zirveyi gören diğer yüksek noktalardan çekilen fotograflara zor arazi ve hava şartları altında çekilen panaromik kareler de eklendi. Şimdilik bir kısmı yayınlanan ve bir kısmı belgesel projesi için ayrı bir rafta bekleyen fotograflardan yayınlanmış olanlarına siteden ulaşabilirsiniz.”

Kültür Haberciliğinin kaliteli adresiHaberKültür.Net yayınlanmıştır.

Endülüs Kitap Kahve bozulmayan çizgisi ve hikmet ehli müşterileri ile Konya’nın has mekanı olmaya devam ediyor. Vural Kaya’nın kültür danışmanlığında Konya kültür hayatına yeni bir soluk kazandıran Endülüs Kitap Kahve’yi işleten arkadaşlara da ayrıca teşekkür ediyoruz. Bize göre Endülüs’te kültür programı olmasa bile orası bir kültür mekanı, Konya’nın bir çok tanınmış yazarı, okuru, muallimi, sanat ve zanaat erbabı, akademisyeni kendini evinde hissettiği bu mekana uğruyor. Büyük ihtimal yan masanızda, yazacağı hikayenin taslağını hazırlayan veya son şiirini gönlünde demleyen bir yazar olabilir. Yan masalardaki konuşmalara kulak kabartırsanız, şiir ödülü jürisinin toplantı yaptığını veya üç kafadarın ciddi bir konuda kendini kaptırmışçasına tartıştığını duyabilirsiniz. Ayrıca Konya’nın en yiğit dergisi PERDE’de bu mekanda hayat bulmaktadır.

Endülüs Kitap Kahve nerede diye merak ettiyseniz; Konya Alaaddin Tepesi yanındaki dershaneler sokağında yürüyün kiliseyi gördüğünüzde kafanızı diğer tarafa çevirin.

HABER KÜLTÜR‘de yayınlanmıştır.

GÜNCENİN İLK YAZISI

Günlük tutmayı daha önce de hep düşündüm; fakat bir türlü başlangıç yapamadım. Geçirdiğim günlere acıdım , acıdıkça günler geçti. Baktım ki acımanın yazmadığım günlere faydası yok; ama zararı çok.
Bu ayın benim için ayrı bir önemi var. Doğduğum ay diyebilirim; fakat bir yaşındayım. Hayatı bu ayda öğrendim; okumayı, sevmeyi , sevilmeyi… Bilmediğimi, bir hiç olduğumu , öğrenmenin ilk adımının bilmediğini bilmek olduğunu, kendimi sorgulamayı, hayatı sorgulamayı…

Cemil Meriç üstadımın jurnalini okumaya başlayıpta hayatını jurnallemeye başlamayan çok az insan vardır. Bende bu az sayıya dahil olmamak için yazmaya başladım. Bu kadar açıklama yeter , daha sonra geçmiş günlere yeri geldikçe döner ve kendimizle hesaplaşırız.

Bugüne gelince, birkaç sabah düşüşe geçip programları aksatıp günleri karanlık geçirdikten sonra; bu sabah hiç beklemediğim halde sabah ezanını duydum ve yataktan kalktım. Kalkmasına kalktık; ama yataktan çıkıp da soğuk havayı hissedince, bizim ahbap hiç durur mu başladı vesveseye :”Gir yatağa bak nasıl da sıcak, biraz ısın sonra yine kalkarsın.” Yok! Hiç kanar mıyım, zaten kaç gündür yatıyoruz. Her neyse onu atlattık, güzel bir abdest. İşte vücut dipdiri. Şimdi biraz ısınma hareketi sonra da saygımızı göstermeye…

İnsan güneşin doğuşunu, sabahın sessizliğini özlüyor. Kendimi dışarı atabildiğim her sabah yaptığım gibi sabahçı kahvehanemize gidiyorum. Benden önce çorbacımız kahvehaneyi açıyor, çayı demliğe koyup yedeğin üzerine kaldırıyor. Bende kahvehaneye girdiğimde demliğe su doldurup ocağın üstüne demlenmeye bırakıyorum. Sonra güneşin doğuşunu seyredebildiğim masama oturuyorum. Cebimden rahberimi çıkarıp başlıyorum yolculuğa…

Bir fokurtu , caz cuz… seslerinden sonra çayı yedeğin üzerine alıyorum. Kahvecimiz de gelir artık. Kahvehanede iki saate yakın zaman geçiririm daha sonraki sabahlarda detaylara doğru ineriz. Programlı ama monoton olmayan bir hayat yaşamaya gayret ediyorum. Yalnız zevk alıyorsam uygularım, yapmama gerektiği için değil , gerekirse değişiklik ve yeni bir bakış açısı getirebilirm.

Eve geldim , kahvaltı yaptım. 08:00 otobüsüne yetişmem lazım; çünkü bugün ÖYS denemesi var. Yarım saatlik Karabiga-Biga yolculuğu benim için önemli. En güzel okumalarımı bu zaman diliminde yapabiliyorum. Eğer yan koltukta benim için kitaptan daha değerli biri yoksa. Bugün ışığı arayan bir genç vardı , kendini değiştirmek isteyen, en azından kendini ve hayatı sorgulamaya çalışan bir genç. Tabi ki bizde kitap okuyamazdık…

09:00′da denemeye girdim. 12:30′da çıktım. Biga’da da uğradığımız yerler bellidir. En önemli mekanlarımız; berber, kütüphane, kitapçı ,pastane… Denemede kafam yorulduğu için kütüphaneye gitmedim. Berbere gittik; orada ışığı arayan bir orta delikanlı dostumuz var. Onunla hoş sohbet ederiz. Bu arada tıraşta oldum. Her gidişte tıraş olmuyorum tabi ki. Bir ara yanımdan ayırmadığım jurnal kitabımı orta delikanlı okumaya başladı. Bu da bende bir çağrışım yaptı. Tam saat 17:00 otobüsüne gidecektim bir güce defteri almaya karar verdim. Otobüsü kaçırma pahasına defteri almaya gittim. Otobüs güzergahına indiğimde otobüsten eser yoktu. Saat 18:00 otobüsüne kaldık. Bunu çoğu zaman yaparım. Saat geldiğinde dönüş yolculuğu başladı. Eve gelince ilk aşk ile yazmaya başladım.

Devamı gelir belki.

( Evet devamı geldi. Sene 28 Nisan 2005 ve ben 2483. sayfayı yazmışım. Eğer mümkün olursa bir kısmını sitemize aktaracağım. Belki de bu bir kitabın başlangıcı olabilir.)

(Hala yazmaya devam ediyorum. Yıl 23 Nisan 2007 ve 10.günce sayfa no:2916)

(Yıl 23 Nisan 2008 ve 10.Günce Sayfa No: 3022)

(Yıl 09 Şubat 2010 ve 11. Günce Sayfa No: 3153)

“Madde israfı, kaynak israfı, imkan israfı bizi başkalarına muhtaç hale getirir. Değerlendirilmeyen zaman, değerlendirilmeyen kaynak, değerlendirilmeyen hayat israftır. Sevgili peygamberimiz , “İktisad eden fakir düşmez.” buyurmaktadır. Öyleyse imkanlarımızı, kazanımlarımızı ,sağlığımızı, servetimizi ve imkanlarımızı ölçülü kullanmalıyız. Yarınlarımızın huzuru için fert ve millet olarak iktisatlı davranmalı ve israfa sapmamalıyız.” yazının devamı

Cami çıkışı selam ve muhabbetler ve sonra bir dost ile haftalık olağan toplantı.

Üçler Mezarlığı yürüyüşü (Konya’da güneşli bir havada yürüyüş yapılacak en güzel yer. Tefekkür, Huzur, Sükut, Dua…) vakit darlığından gerçekleşemedi; fakat bir iş vesilesi ile akşam üzeri üçlere yaklaşınca Hz. Mevlana ile Üçler Mezarlığı arasında elleri kaldırıp dua ediyoruz. ama ne dua…

Cuma akşamları Konya programı yoğun; Mebkam Cuma Konevi Sohbetleri, Endülüs Kitap Kahve programları, Ali Küçük Hoca‘nın tefsir dersleri oluyor. (Ali Küçük Hoca’nın sohbetlerini www.alikucukhoca.com adresinden takip edebilirsiniz. Tefsir kitabını alarak dersleri oradan da okuyabilirsiniz, yani Konya’da değiliz, tüh! bu programları kaçırıyoruz deme hakkımız yok. Duyduğuma göre hadis kitabı da çıkmış Ali Hoca’nın.)  Yakında tefsir dersini Alaaddin salonu da almayacak. En yakın zamanda daha büyük bir salona taşınacak veya altlı üstlü iki salon kullanılacak gibi. Ali Hoca dersinde şu anda Meryem Suresinde.

16 – (Ey Muhammed!) Kur’ân’daki Meryem kıssasını da an (insanlara anlat). Hani o, ailesinden ayrılarak (evinin veya mescidin) doğu tarafında bir yere çekilmişti. Surenin tamamı…

Bu arada akşam Alaaddin Tepesine çıktım, üst salonda takım elbiseliler dışarıda pinekliyordu, şöyle kendi kendime hayırdır, dedim. Bir bez üzerinde siyaset akademisi yazıyordu. Kırk yılın başında bir derse geldik onda da siyaset akademisi denk geldi, bak oğlum cihad dedim kendime işte bu kadar siyaset yaparsan sonunda başına gelecek bu. Sonra bekçiye Kur’an Akademisi nerede diye sordum, dedi o program alt kata alındı. Memleketin durumu bu alta Kur’an Akademisi, üste siyaset akademisi, ne zaman bunlar yer değiştirir memleketin ahvali de değişir. (Oğlum bak yine siyaset yapıyorsun. Abi ne yapayım adımız cihad, ben koymadım ki.)

İşte cumanın bereketi. Etkinlik bölümümüzden haftalık etkinliklerin en azından bildiklerimizi takip edebilirsiniz, bilmediklerimizi de etkinlik sahipleri bir zahmet mail ile bildirirse yayınlamaya gayret ederiz.

Her şeyi yazamıyoruz. Yaşamak yolda olmaktır.

Mevlana Celaleddin-i Rumi huzurunda başta Sevgili Peygamberimiz Hazreti Muhammed Mustafa (sas) olmak üzere tüm peygamberlerin ve onların aile ve yoldaşlarının ruhlarına esenlik diledik. Ve İslam yolunda fikirleri, amelleri, kanları ile mücadele eden tüm geçmiş dervişlerin, mücahitlerin, ilim ehlinin ruhlarına fatihalar gönderdik.

Üçler mezarlığına girişte önce üçlere, yedilere, kırklara, üç yüzlere ve tüm mezarlık sakinlerine fatiha gönderdik. Nuri Baş Hoca Efendi’nin mezarı başına giderek hem eski güzel günleri yad ettik hem de ona selam ve esenlik götürdük. Daha sonra Hacı Veyiszade Mustafa Kurucu Efendi’nin huzuruna vardık. Her zaman olduğu gibi sevenleri ile onun birlikte bulduk. “Öyle bir hayırlı hayat yaşa ki insanlar seni unutamasın.” cümlesi aklımıza geldi. Hacı Veyiszade huzurunda dua ederken tüm yukarıda olduğu gibi sevgilimizle başladık ve erenler; Hacı Veyis, Hadimi Hz., Somuncu Baba Hz., Hacı Bayram Veli Hz., Üftade Hz., Aziz Mahmud Hüdai Hz. Aklımıza helen isimler şahsında tüm hakikat sancağını dik tutma gayreti veren İslam Fedailerinin ruhlarına fatihalar gönderdik. Tabi ki başta babam olmak üzere tüm dedelerimiz, ninelerimiz, yakın akrabalarımız, dostlarımız, tüm mümin ve mümineler içinde fatihalar gönderdik.
Üçler mezarlığı içinde yürümek bile ayrı bir tefekkür sebebi. Hacı Veyiszade’nin yanından dönerken Said Nursi Hazretleri’nin kardeşi Abdülmecid Nursi Hoca’nın da kabri başında konakladım. Şahsında başta Said Nursi olmak üzere son dönem alimleri; Ahıskalı Ali Haydar Hz., Mahmud Sami Ramazanoğlu Hz., Mehmed Zahid Kotku Hz., Esad Coşan Hz., Süleyman Hilmi Hz., Kutuz Hoca Hz. hatırladık ve aklımıza o anda gelmeyen tüm bende müslümanlardanım demek için yaşamış derdi ve davası İslam olmuş her eyleminde Allah rızasını düşünmüş tüm ümmetin fertlerine fatihalar armağan ettik. Üçler mezarlığından çıkıp Şems-i Tebrizi Hz. huzuruna yürüdük, tüm seyyah ruhlu dervişlere de selam ettik doğal olarak yine aklımıza önce Hazreti Yunus geldi.
Allah kısmet ederse birazdan Sadreddin Konevi huzuruna giderek; Ahi Evran, Hacı Bektaşi Veli, Şeyh Edebali, Osman ve Orhan Gaziler, tüm İslam devletlerinin sultanları ve onların yardımcıları için de fatihalar okuyacağız.

Ey Dost! bugün de yeryüzü boş sanma, bir çok davası ve derdi islam olan, şöhret afettir diyerek kendini saklayan büyükler yeryüzünde yaşamaktadır. Rabbim iyi insanlar ile karşılaştırsın. Bizleri de iyilerden kılsın inşaallah. Bu satırları okuyorsan sende iyilerden olmak istiyorsun demektir, gel hep birlikte daha da iyi olmak için mücadele edelim. Allah’ın bize sunduğu imkanları onun yoluna feda edelim. Kurban işte budur, yani feda edebilmek. Rıza için kendinden, en yakınından vazgeçebilmek, Allah’ı ve Elçisini kendi öz nefsinden daha çok sevebilmektir.

İnşaallah bayramın birinci günü Bayram Namazı’nı Konya’nın (07:25) benim için en değerli imamının arkasında kılıp Allah rızası için kevser suresinin gereğini yapacağız. İkinci gün bayram ziyareti için merkezde olacağız. Bayramın üçüncü ve dördüncü günü misafirlerimizi ağırlamak için evdeyiz efendim. Kainatın dostlarını bayram ziyaretine bekliyoruz.
Kurban Bayramınızı en maddeden arınmış duygularımla tebrik eder, kainatın dostlarının sevdikleri ile huzurlu bir bayram geçirmesini hepimizin Rabbi olan Allah’tan (c.c.) niyaz ederim. Bu bayramı kutlayacak huzuru bulamayanları da unutmamamız gerekiyor. Ya Rabbi sana savaş açanları kahr eyle, İslam davası için mücadele edenleri galip kıl, mazlumların da yardımcısı ol.

Amin.

Maşaallah.

Barla /
Said Nursi Hazretlerinin Kaldığı ev.

Selçuk/
İsabey Camii

Kilise
Meryemana evi

Manisa/
Sultan Camii

Balıkesir/
Zağnos Paşa Camii

Edremit/
Kaz Dağları

Bursa /
Üftade Hazretleri
Orhan Gazi Camii
Koza Hanı
Ulu Camii
Osman Gazi ve Orhan Gazi Türbeleri
Muradiye
Emir Sultan
Yeşil

Konya

Not: kainata mektup’un yeni foto albümü burada oluşturuluyor.

orhangazi camii bursa

Bursa gezimizden sonra bu haftada bir vesileyle balıkesire gitmek nasip oldu.Her gezide yeni bir şeylerin farkına varıyorum.Ve bundan sonra gezi,yolculuk gibi sığ anlamlı kelimeler kullanmıyorum.Yaptığımız eylemi en güzel izah eden kelimenin ‘Seyahat’ olduğunun farkına vardım.Anlamını araştırdığımda Seyahat kelimesinin aslında “siyahat” kelimesinden geldiğini zamanla Türkçe içerisinde “seyahat” halini aldığını ve Arapça siyahat kelimesinin “ibret, Allah’a kulluk etmek ve ibadet için yeryüzünde gezip dolaşmak” anlamına geldiğini gördüm.Yaşantımızın temelini Allah rızası oluşturduğuna göre doğru kelimeyi kullanmak ve yapılan hareketi eylemi doğru tanımlamak önemlidir diye düşünüyorum.
Bursa gezisinden önce şunu fark ettim ki,  fotoğraf makinesiyle fotoğraf çekmeye uğraşmak içinde bulunduğun zamandan ve mekandan alınan zevki en aza indiriyor.Oysa seyahatin esası bulunduğun mekanı tanımak ve o ana kadar o mekanda yaşanmış olan her şeyi hissedebilmektir.Ulu Camiye girdiğinde Yıldırım Bayezid’i,Emir Sultanı ve ilk hutbeyi veren Somuncu Babayı düşüneceksin.Bu zatların aralarında geçen diyalogları hatırlayıp o zamanları ruhen ve bedenen tekrar yaşayacaksın.Baktın kalabalıktan rahatsız oluyorsun hemen yan taraftaki Orhan Gazi camiine geçeceksin ve Orhan Bey dönemine yolculuk edeceksin.Ankara Savaşından sonra karışıklık dönemlerinde Karamanoğulları beyliğinin Bursaya girip Orhan Gazi camiini tahrip ettiğini okuyacak ve şaşıracaksın.İçinden alçak herifler demek geçecek ama tarihi olayların arkasındaki meseleleri bilmeden konuşmanın doğru olmayacağını düşünerek susacaksın.Tophaneye çıkıp eski Bursa ve yeni Bursa arasındaki farkı görecek,Emir Sultanda bir su içecek ve yeşil türbede yatsı namazını kılacaksın.Geriye döndüğünde bu mekanları gördüklerinle değil yaşadıklarınla hatırlayacaksın.
Balıkesirin Zağnos paşa camii ise ayrı bir yazı konusu.Bu arada Zağnos Paşa II.Muradın damadı ve Fatihinde kayınpederidir.
9 Ekimde Uzak İhtimal isimli bir film gösterime giriyor.Senaryo ve yapımda Tarık Tufanında ismi geçiyor.Bu adamın güzel işlerin altına imza atacağını düşündüğümden filmi sinemada izlemeyi düşünüyorum.Tavsiye ederim.

zağnos paşa

Not: 10 günlük yolculuk pazar gününün ilk saatlerinde Konya’da tamamlandı. Yol hikayesinin 4 bölüm halinde anlatılması gerekiyor. Ya nasip diyelim.

devam edecek…

Perşembe günü sabahı uzun (9 günlük) bir yolculuğa çıktık.

Yol rotamız:

konya
beyşehir
barla
denizli
aydın-çine (hanım memleketi)

Yolculuğun ilk bölüm tamamlandı:

Memleketimizin güzelliğini seyretmeye doyum olmuyor, şehir bizi kör ediyor, yolculuklar da ufkumuzu açıyor.

Hele o Barla ayrı bir muhabbetti; çınara ruh katan adamı düşündüm, o mekandan eğridir gölü seyredilerek uzun uzun tefekkür edilebilir. beyşehir gölünden eğridir gölüne geçtiğimiz az kullanılan o yol bozuk bölümlerine rağmen bizim için özeldi. 1810 rakıma ulaştığımız zirvede çam ağaçları zikir yapıyordu.

selçuk-efes
izmir
manisa
bergama
balıkkesir
çanakkale (baba memleketi)

dönüş:
bandırma
bursa
eskişehir
kütahya
afyon
akşehir
konya

Kainat ailesinin bayramını tebrik ederiz.
Yollarımız kesişen dostlarla yüzyüze de görüşeceğiz inşaallah.

cihad :
selamun aleyküm
hayırlı ramazanlar
m u s t a f a :
aleykum selam, sizlere de hayirli ramazanlar, abi
nasilsiniz
cihad :
elhamdulillah
sizler nasılsınız, ramazan nasıl geçiyor avustralya’da
m u s t a f a :
bizlerde cok sukur iyiyiz
burda ramazan Turkiye’deki gibi olmuyor
haliyle abi
insan sahur iftar programlarini ariyor
iftar acarken ezanı duymak istiyor
cihad :
oarada camilerde faliyetler var sanırım
m u s t a f a :
fakat sadece iste turk ya da arap radyolarindan duyabiliyorz
Turkiye’den hocalar getiriyorlar vaaz etmeleri icin
yakinimizdaki camiye Selcuk Uni. Ilahiyattan
bir docent hocamiz geldi
teravihlerden once kursuden sohbet ediyor
cihad :
güzel
peki ezan içeride okunamıyor mu?
m u s t a f a :
tabiki canim normal vakitlerde ve diger zamanlarda caminin avlusundan okunabiliyor
fakat hoparlor ile disari vermek yasak sanirim
cihad :
sünnete uygun olan insan sesidir.
bahçeden şöyle okunsun dinleyin
m u s t a f a :
oyledir muhakkak abi
fakat insan minareden disardan gelen sesi ariyor
Turk tvsinden vakit gelince okunuyor
cihad :
yeni müslüman olanlar var mı
m u s t a f a :
bilmiyorum abi
gecen senelerde bi avs. uni. ogrencisi musluman olmustu
belki duymussunuzdur
cihad :
duymadım.
m u s t a f a :
ınternetten lınkını yollayım
15dk lık
nasıl musluman olduğunu anlatıyor
etkıleyıcı epey
cihad :
tamam
m u s t a f a :
bi sn
link
cihad :
sen ne gibi çalışmalar yapıyorsun?
mesala orada ingilizce kuran-ı kerim var mı? fiyatı ne ? dağıtılabiliyor mu?
m u s t a f a :
ne gibi anlayamadim abi
cihad :
tebliğ çalışması olarak diyorum.
m u s t a f a :
yapan epey cemaat var
ama nasil yapiliyor bi fikrim yok
cihad :
ben senin ne yaptığını sordum zaten.
m u s t a f a :
abi en guzel yapabilecegim simdi
ornek bir musluman olmaya calisiyorum
cihad :
evet bu en güzel yöntem; fakat hakikati bulmaya vesile olacak imkanları sunmak lazım.
m u s t a f a :
imkanlar kisitli
simdilik en iyi teblig aile icinde yapabildigim
cihad :
kuran ı kerim i onun için sordum
m u s t a f a :
Abi Ingilizce Kur an var
kitapcilarda dahi satilior
bazen cami cikislarinda
cihad :
akıllı adamın eline versen devrim oluşturur
m u s t a f a :
masalar oluyor
ordan insanlara dagitiliyor
ucretsiz olarak
cihad :
güzel
bunlar hep hizmet
ingilizce hadis kitabı var mı
m u s t a f a :
onlarin da olmasi lazim
ama simdiye kadar hic gormedim
aslinda abi yabancilara teblig iyide
ilk once burdaki turk gencliginden baslanmasi lazim
ucunce generasyon
dinden uzaklasiyor
onlar icin bir cok sey yapmaya calisan cemaatlar var
cihad :
kalenin içi biterse zaten dışarı çıksan neye yarar.
m u s t a f a :
bazen kendi insanimizi hic olmayacak yerlerde goruyorz
utaniyoruz
bir musluman bir turk boyle olmamali diyoruz
ama maalesef oluyor
cihad :
fakat vesile oluşturmak lazım. karınca kararınca faaliyette olup , dert edinmek lazım
hidayet Allah’tan biz say yapacağız
m u s t a f a :
oylee
Allah in izniyle
cihad :
bu konuda bir gündemimiz olmalı
adım adım elimizden geleni yapmalıyız.
m u s t a f a :
insallah abi
cihad :
amin
bu konuşmayı düzenleyip sitede yayınlarız , başka anlatmak istediklerin varsa söyle
senden ve diğerlerinden ramazan yazısı gelmiyor hiç olmadı böyle konuşturmuş olalım.
m u s t a f a :
tamam abi
ramazan burda da guzel geciyor abi
fakat eksikligini duydugumuz bir cok sey var
sokaklar ramazan havasinda degil
insanlar yeyip iciyor
cihad :
merak etme bizde onlara benziyoruz.
m u s t a f a :
burdan zaten ramazanin eksikligini en cok hissetiren bu oluyor
muslumanlarla cevresi olan yabancilar sadece ramazanin farkinda
seviyeli insanlar musluman dostlarinin yaninda yemiyor icmiyor
onlara saygisizlik yapmak istemiyorlar
hatta
cihad :
ne güzel
işte insanın evrenselliği
m u s t a f a :
oruc tutmayan diger musluman arkadaslarina bile
hic degilse oruclularin yaninda yeme icme diyebiliyorlar
boyle bir hadise
gercekten cerayan ettigi ici bahsettim
cihad :
işte o insanlarda kıvılcım var.
Rabbim hidayet nasip eylesin
m u s t a f a :
insallah
cihad :
İnsanlığını kaybetmeyen hakikati bulur
m u s t a f a :
muhakkak abi
insanlar aslinda gercekten merak ediyor
soruyor
neden yemiyorsunuz neden icmiyorsunuz diye sorabiliyor
cihad :
soru ilmin yarısıdır.
onun için dil bilmek zenginlik
iyi anlatabiliyorsan nasibi de varsa olur
m u s t a f a :
ing. kursundaki ogretmen sormustu
cihad :
anlatabildin mi
m u s t a f a :
bana kalmadan diger arkadaslar anlatti
burda muslumanlarin en guzel yapacaklari sey
m u s t a f a :
peygamber (sas) ahlakiyla yasayip komsularina arkadaslarina ornek olmak
cunku muslumanlari buyuk bir cogunluk yanlis taniyor
yanlis biliyor
cihad :
evet hal ile tebliğ.

m u s t a f a :
sizler ne yaptiniz aileniz nasillar
cihad :
şükür hepsi iyiler.
konya’da çalışmalara ve
kainata mektup bırakmaya devam
m u s t a f a :
masallah
Allah devamini nasip etsin
ben musadenizle ayrilayim
yine gorusmek uzere abi insallah
cihad :
allah a emanet ol
m u s t a f a :
sizlerde
cihad :
bizi bilgilendir oralardan
m u s t a f a :
inşaallah

Ân-ı iftar:
Yemeklerin tabak ve bardaklara servis yapıldığı yer ile çadırın girişi aynı noktada kesiştiği için çadıra girenler aynı zamanda yemeği alan ve yiyenler oluyor. Sıranın sonuna doğru kalan ve gecikenler ise yalnızca bir bardak çorba ve ekmekle kifayet etmedeler. Orkestra sazını ve sözünü bitirip sahneden inerken sahneye çocuklar çıkıyor. On küsur çocuğun sahneye hücum etmesi için bir çocuğun sahneye çıkılabilirliği ispat etmesi yeterli oluyor. Çadırın girişindeki telaşe dinginleşmeden patlayan top ve ardından duyulan ezan orucun nihayetini haber veriyor. Mütelaşi eller, dudaklar, dualar…
Büyük pet bardaklarda domates çorbası ve tavuk etli pilav. Masalarda her dört kişinin ortasına denk düşecek şekilde ayarlanmış tulumba tatlısı dolu tabaklar insanların nefsine ayna tutuyor. Yer seçimi için etrafına başka insanların konuşlanmadığı bir tatlı tabağının önünde sırtı dönük oturmak aynı zamanda ağzının tadıyla iftarı nihayete erdirmek için iyi bir yöntem oluyor. Tabi malum kabilenin yeni yetmelerinin saldırıları için ganimet teşkil eden tatlılardan kalmışsa. Her şeye rağmen hayır ve hasenat yerini buluyor. Topallayarak ve çocuğunu sürüyerek gelen anne, üstü başı toprak içinde yaşlı dede, sanayiden gelen yüzü yağlı delikanlı, kız yurduna bavulunu bırakarak yol yorgunluğuyla sıraya kendini ekleyen genç kız, ağacın altında önce hayalinden ardından pilavın içinden geçen etlerle doyan kediler, rızıklanıyor ve şükrediyor. Allah kullarını sevi(ndiri)yor.

Ahir-i İftar:
Büyük kazanların başında duran, kâh çorba, kâh pilav dolduran görevlilerin yanındayız. “Kaç kişilik bu yemek?” diyoruz. “1500″ diye cevap alıyoruz. Ardından “bazıları istismar ediyor 300-400 kişiye ancak yetiyor” diyor. Ekliyor: “Fazla müdahale edince yukarıya şikayet gidiyor.” “Yukarısı neden burada değil?” diye soramıyoruz. Cevabı sükut olacak soruyu unutuyoruz. Selçuklu Belediyesi ve Ribat Aşevi tabelalı çadırın hemen yanında günde 600-700 kişiye iftar yemeği veren bir başka çadır dikkatimizi çekiyor. Bir siyasi partinin artık gelenek haline getirdiği bu hizmet darısı seçimde hizmetkâr görünüp kendi kendine hizmet-i kâr eden diğerlerinin başına diyoruz. Seçim olmadan çadır olmaz atasözünü geleceğe bırakmak istemesekte bir kenara not ediyoruz. Belediyenin iftar çadırında çıkan yemek ve diğer giderlerinin hayırseverler, bazı şirketler ve adı daha açılmadan “yahudi marketi” ne çıkan bir alışveriş merkezi tarafından desteklendiğini öğreniyoruz. Gurbetçi söğüşleyerek holdingleşen, holdingleşerek makrobakkallaşan teşekküllerin işlerinin iyi gitmediğini zannediyoruz, hak etmedikleri halde hüsn-ü zan ediyoruz!

Elde kalan fotograf:
Milyonları geçen insan sayısıyla Konya bir ramazana daha merhaba dedi. Çadırlara kadar gelemeyecek birçok insan orucundan, imanından ve sadakatinden taviz vermeyecek kadar güzel. Yokluk, fakirlik, unutulmuşluk kadar acıtmıyor birçoğunun içini. Seçimlerde mahallelerine mekik dokuyan otobüs ve minibüsler onları çoktan unuttu. İsmi ve cismi bu kadar büyük olan şehirde kurulan çadır sayısının bir elin parmakları kadar olamadığının şaşkınlığı kadar çadırların yalnızca iftar için kurulup neden sahurda kurulmadığına da şaşırıyorlar. Konya Büyükşehir Belediyesi Ramazanın ilk on gününde yurt dışında etkinliklerde bulunduğundan meydan bir kaç mütevazı cemaat ve hayırsevere bırakılmış durumda. Popülizmi yol haritası olarak belirlemiş Büyükşehrin belediyesi Mevlana’nın gölgesinde aydınlık pozlar verirken O’ nun aç kedi ve köpeklerin bile derdinde olduğunu hatırlayamıyor. Yoğunlaştırılmış konsantre etkinlikler için yine Ramazanın son günleri bekleniyor.

Sonsözümüz niyetine: Çadıra bir uğrayın, aç vakitlerinizin tok zekatı olsun ve domates çorbasının ne kadar büyük bir mucize olduğunu görün.