Kendi öz değerlerine kör kalan milletler genlerinin sunduğu imkanları da yok saymış olurlar. Bugün insan genleri üzerinde yapılan araştırmalarda bir çok duygunun ve özelliğin gen yoluyla taşındığı ve zamanla mutasyona uğradığı bilinen bir gerçektir. Biz çok mu mutasyona uğradık ki bizi biz yapan değerlerden bu kadar uzaklaştık. Kendimize dair kelimeleri kullanmaktan uzak durmamızın sebebi bilgisizlik mi, yoksa birileri ne der çekincesi mi?

Ahilik kavramı 13.yy itibariyle teşkilat olarak gün yüzüne çıkmış olsa da kökü derinlerdedir. Türk geleneğinin asil kavramları alperenlik ve cömertlik orta asyadan at sırtında anadoluya taşınmış, Mekke’den doğan fütüvvet (İslam değerleri) geleneğiyle bu topraklarda kucaklaşmıştır. Bu sebeple teşkilat isminin arapça “Ahi” yani kardeş kelimesinden mi Türkçe “Akı” yani cömert kelimesinden mi geldiği bizce çokta önemli değildir.

Ahilik kültürünün bugün hala konuşuluyor olması, hatta günün ekonomik sisteminin tıkanan noktalarına çözüm olarak gösterilmesi karşımızda köklü bir kurumsal yapının mevcut olduğunu gösterir. Mesleki Eğitim konuşulurken veya Kurumsallaşma kavramı konuşulurken bu geleneğin ıskalanması bilerek veya bilmeyerek yapılan büyük bir hatadır.

Ahilik geleneği yüz yıllar boyunca hem mesleki eğitim sorununu hem de işletmelerin yenileşme sorununu kendi üslubunca çözmüş; kendisini yenileyemediği için ve kasıtlı engellemeler sonucu süreç içinde problem çözemez hale gelmiştir.

Ahilik Kültürü yakından incelendiğinde; insana önem veren, bireyin bütün olarak yetişmesine özen gösteren bir sistem karşımıza çıkmaktadır. Ahilik hayat felsefesi derinden incelendiğinde “önce insan sonra kurum” tabiri rahatlıkla söylenebilir. Bugün çağdaş yönetim sistemide gönüllü veya gönülsüz önce insan demeye başlamıştır. Kurumlar insanlara rağmen yaşayamazlar, bugün rahatlıkla söyleyebileceğimiz bir cümle “İnsani değerlere karşı olan bir kurum sonunda çökmeye mahkumdur.” İyi adamlar yetiştirmiş kurum bir şekilde hayatını sürdürecektir. İyi değerlerin göstermelik yönetim kalite el kitaplarında değilde insanların akıl ve gönüllerinde yaşatılarak usta-çırak ilişkisiyle yeni nesillere aktarılması en önemli öncelik olmalıdır. Evet bir şeyler tanımlanmalı, yol haritaları belirlenmeli. Bu eskidende yapılmıştır, fütüvvetnameler bugünün rehber yönetim el kitaplarıdır. Ancak belirlenen yol haritaları kurumun tüm hücrelerine sirayet etmelidir. Örnek olarak siz giriş kapınızdaki görevliye veya bahçenizdeki bahçıvanınıza bu kültürü aşılamazsanız daha ilk adımda dışarıdan gelen biri sizin ne kadar kurumsal(!) olduğunuzu anlar.

Kurum kültürü ahlak, kalite, süreklilik kelimeleriyle özetlenecek olursa ahilik kültürüyle ne kadar örtüştüğü daha iyi anlaşılır.

Ahilik ve Kurumsallaşma üzerine söylenecek daha çok söz var. Bizde elimizden geldiği ölçüde bu konuda yeni şeyler söyleme gayretinde olacağız. Daha önce Anadolu Yönetim sistemi olarak tanımladığımız A-Kalite Yönetim Sistemi bu geleneğe yaslanan ve çağın ortak aklından da azami ölçüde faydalanan özgün bir yönetim sistemidir. En büyük farkı insan üzerinden hareketle tezlerini ortaya koyması ve paylaşımı esas almasıdır. Ticari ahlak tekrar ön plana çıkacaksa belli değerler üzere yükselmesi gerekmektedir. Bu noktada esnaf derneklerine, tüketici derneklerine, işveren ve işçi derneklerine çok iş düşmektedir. Tüm bu kurumsal yapılar iyiliği esas alıp onu ön plana çıkarırsa ve yapılan yanlışlıklar ortaya konulursa hayatımızda baş tacı olması gereken güven yeniden kazanılabilir. Öncelikli olarak yanlış yapan ifşa edilmelidir ki bir daha yanlış yapmasın. Kısaca en büyük kurumsal yapı devletten başlayarak hem son hem de başlangıç noktamız insana kadar ahlak ve kalitenin esas alındığı hesap verebilir kurumsal bir kültür oluşturulmalı ve sürekli kendini yenileyerek çağlara miras bırakılmalıdır.

kaynak: ERPUZMANI.com

Dostlar bilir balkonumda emektar (aile ve evimizin kuruluşu ile yaşıt, yaklaşık 11 yaşında) bir kayısı ağacımız var. Bir nevi aile ağacı.
Konya’dan Cizre’ye gelince sıcağa aldandı, yani “bahar” geldi zannetti ve çiçek açtı.
Ona desem her sıcak bahar değildir.
Ayrıca iki bahar vardır; biri ilk biri son, birinin ardından yaz birinin ardından kış gelir, bitkidir düşünemez.
Şimdi diyelim ağacı koruma altına aldık mahsulünü geliştirdik, ne kendi kokusu olur ne tadı.
Zaten zaman suni imalat zamanı, önce ağacı büyüteceğiz sonra elimizden çıkaracağız, sonra kendi meyvemizi satın alıp yiyeceğiz. Ha bu işte ticaret olacak. Hadi oradan!
Adaletli ve açık bir toplum iyidir. Hepimizin temennisi olmalı. Ekonomisi kurtlar sofrasına açılmış bir toplum ise sadece kuzu olur.
Şimdi diyorum sevgili yavrucuğum/ağacım bilmediğin ve kendinin düzenlemediği bir iklime hızlıdan atlama, bazen susmakta sanattır. Aklın ermiyorsa da çiçek açma adam sansınlar.

BİR NESLİN DÖNÜŞÜMÜ: KUBBELERİN KALKANLIĞINDAN NATO KALKANINA…

Aslında başlık okunduktan sonra bence mevzu anlaşılmıştır. Başka bir cümle kurmaya da pek fazla gerek yok. Bu başlık ilham yoluyla sadır olmuştur. Bundan sonra konuyu anlatacaklar kullanabilir. Gazetem olsa on beş sütuna manşet atardım.

“Füze kalkanı radarının bu yıl sonuna kadar Malatya Kürecik’te kurulması planlanırken, imha edici füzeleri taşıyan Amerikan savaş gemileri de Türkiye’de görev yapmak için hazırlanıyor.” bu ve benzeri haberleri daha çok okuyacağız.

Trabzon, Mersin’e Irak operasyonu ile yerleşemeyen pek değerli stratejik ve derin ortağımız! füze kalkanı ile yerleşecek gibi. Bu senaryoya ne adına çanak tutuluyor. Hangi kazanımlar adına böyle bir oyun oynanıyor, bilmiyoruz. Bir martta işi bitirme heveslisi liderine karşı rest çeken mecliste bugün ortada yoktur. Muhalefette bir sonraki sırayı kapma adına bu konuları konuşma gereği duymuyor. İncirlikte ocağımıza dikilen incir ağacı kesilmemişken. Coğrafyamızın stratejik noktalarına natonun yeni incir ağaçlarının dikilmesi nasıl savunulabilir, anlamak zor. Natonun ilk dönemi ile elli yıl kaybetmiş bir ülke ikinci dönemiyle kaç yıl kaybeder bunun hesabını yapmak daha da zor.

Şu Trabzon aşkı da ayrıca değerlendirilmeli. “İpini koparan Trabzon ve Mersine yanaşıyor.” cümlesiyle ifade edeceğimiz gariplikler zinciri var. Almanı, Fransızı, Abdlisi değişik amaç ve gizlilikte bölgede ve diğer bölgelerimizde faaliyet gösteriyor. Bu mevzuda ayrı bir yazı konusu; fakat tefekkürü bilene bu kadar da yeter.

Şu Almanların da 1945′ten beri ne yaptığı anlaşılmadan yeni dünya düzeni tam anlaşılmayacaktır. Bazen temizlik diye gördüğümüz şey iki gücün it dalaşı mıdır, bunu da zamanla anlayacağız.

Bir kaç kısa not ile mevzuyu tamamlayalım.
İnşallah yanılırız ama benim anladığım kadarıyla Arap kardeşlerimiz bizim seksen sürecimize geçmiş bulunuyorlar. Bizde tek partiden kurtulup piyasa ekonomisine tüm katmanlarıyla ancak böyle geçtik. Belki altmış diyeceğim ama bugünün şartlarıyla iki kademe birlikte çıkılabilir. “Önce telekom gelişecek ve özelleşecek sonra otomotivciler devreye girecek.” Mevzuyu bu cümleyle özetleyebiliriz.
Evet Türkiye’de artık yeni bir aşamada. Yeni yetkilerle, arada sesini çıkarma/artizlik kabiliyeti kazanmış batılı on yirmi yıl öncesinin orta sınıf bir devleti.

Diyeceksiniz bunları, bazıları ellerindeki imkanlarla senden benden daha iyi görüyordur. O zaman sorun nerede. Evet, dönen dolapları çocukta biliyor; fakat mideden ve otoriteden öte geçemiyorsan bizim orada adama işkembeci derler. Gördüğümüz kadarıyla biz mide, makam, otorite çıkmazında yiğitlerimizi kaybediyoruz. Rabbim dayanacak direnç ve basiret versin.
Adalet ancak parayla, makamla satın alınamayan insanlar üzerinde yükselecektir.
Bakıyorum da adam üretme kabiliyetimiz, adam tüketme kabiliyetimizden az gibi.

Son söz yerine;
Rabbim gözlerimizin kapsamını geniş ve adaletli eylesin,
taraf olmakla taraftar olmak başka şeylerdir,
sempati hakkı görmeyi engellememelidir,
her şeye kılıf bulmak zorunda değiliz, yanlış yanlıştır,
adil ve samimi adamlar olalım yeter,
kendimize, insanlara ve Allah’a samimi olalım yeter.

Rabbimiz bilmediklerimiz öğretir, göremediklerimizi gösterir; fakat bizim adil ve hesap verebilir bir yolda olmamız şartıyla…

CİHAD MERİÇ

Ey Oğul!
Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, Allah Teala yardımcın olsun. Beyliğini mübarek kılsın. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin. Sana yükünü taşıyacak güç, ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin. Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.

Oğul!
Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin. Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daima sabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın! Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını. Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.

İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet ve adaletinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin deme! Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir…

Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken, itibarını kaybedene acı! Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli (korkusuz, pervasız, kahraman, gözüpek) derler.

En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki, yaşayamadılar. İnsan bir kere oturdu mu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!

Kişinin gücü, günün birinde tükenir, ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı… Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli. Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de, bilirim ki, kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz. Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü, zaman yok, süre az!..

Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki, toprağın tavda olduğunu bilebilsin. Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmek ise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez! Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.

Osman! Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın.
Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın.
İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.”

Akıl bali olan herkesin anlayacağı dilden konuşan; Valörlü işlemden, borsadan, reel ekonomiden bilinmedik ısmarlama teknik kelimelere boğmayan
Bir parti düşlüyorum

Kendine gönül veren vermeyen herkes için adaletin tecelli etmesine vesile olan, haksızlığa dur diyen, zulme boyun eğmeyen, şucu-bucu tipine göre ayırt etmeyen, bizden mi sorularına muhatap etmeyen,
Bir parti düşlüyorum

Aşkı olan, heyacanı olan, azmi olan, serbest olan
Bir parti düşlüyorum

Evrensel bakışları olan, Avrupa İnsan haklarına ,Avrupa Birliğine, Statükoya, FAO’ya,Birleşmiş Milletlere,NATO,ya güçlünün yanında olan bütün kuruluşlara enciolara(NGO) muhtaç etmeyen
Bir parti düşlüyorum

Projeleri olmayan, kamusal etik sözleşmesi, aklına gelen ıvır zıvır, kanta künte, langır lungur, gıcır mucur, moloz,toza rest çeken
Bir parti düşlüyorum

10 tane madde ile halkının karşısına çıkıp başka bir şeye gerek kalmadan halkıyla birlikte çay bahçesinde çayımızı içen, yalakası olmayan, şakşakçısı olmayan, rantçılara dur diyen

Madde 1:Şehit ailelerine Cumhurbaşkanı seviyesinde maaş bağlanması(Dayanak beşeri dünyanın en üst kademesi-
Madde 2:Bütün lojman saltanatlarına son verilemesi(Aklınıza kim,neresi ne kuruluş gelirse, konutlarda dahil)
Madde 3: Kamu kademesi eşit ücret skalası: yargı mensubunun ayrıcalıklı maaşına son, müsteşarlık birimleri personeli ayrıcalıklı maaşlarına son, TOBB, ESO, SPK;BDKK;Merkez bankası ayrıcalıklı maaşlara son, döner sermayelere son, üniversite krallıklarına son
Madde 3:Eğitimin reformu: üniversite-sanayi-kamu-teknoloji işbirliği.Dersanelerin kalkması, eğitim eşitliği, sektör üniversitelerinin kurulması
Madde4:Sağlık
Madde 5:Ülkemin toprakları halkıma verilecek kendi küçük işletmeni kuracak prototip çiftlik,bahçe
Madde 6: Açık hava müzeleri, peynirini yapıp satacak insanlar görecek, gezecek tozacak toprağı koklayacağız, çayımızı yudumlayacağız
Madde 7: Yasaklar kalkacak ………….
Madde 8: Petrol, altın günü birlik zenginlere el konulacak….
Madde 9: Savunma;profesyonel askerlik , merkezdeki askeri vb alanların kampüslere taşınması
Madde 10: Bağımlı sendikalara son verilmesi: Sivil toplum reformu

Bir parti düşünüyorum,
Erbil nerdesin nerde kalmıştık bak topun yola gitti …ben çay içmeye gidiyorum. Bu Pazar evimdeyim. Ne seçim günü mü….
Erbil biz seçmemeyi seçtik seni sevdik bizim seçimimiz yok oğlum seçme hakkımız yok o sandık sadece bir kurmaca.

Yalnız partisi vardır
Çıkarı olanların

CHP:
Ne kadar makyaj yaparsa yapsın son yüzyılın en derin! partisidir. Kendini devletin sahibi olarak görür, halkta aydınlanması gereken kişiler topluluğudur. Gerekirse değerlerinden zorla vazgeçirilmelidir. Hesapta ulusalcıdır; fakat batıyla fırsat bulduğunda nasıl iş tutulacağını iyi bilir. Batı medeniyeti için sorunsuz partnerdir. Ve son cümle Türkiye’de normal şartlarda iktidara gelmesi mümkün olmayan tek partidir.

MHP:
Chp ile derinlikte yarışamasa da devletin derin! çekirdeğine yakındır. 28 Şubat sürecinde nerede durduğunu unutacak değiliz. Kürt milliyetçiliği partinin tek sermayesidir.

BDP:
Parti olarak seçime girmese de bağımsız adaylarıyla podyumdadır. Laik Türk milliyetçilerinin sayesinde büyümüştür. Maalesef müslüman kimliği ön planda olan kardeşlerimizde hepimiz kardeşiz retoriğinden başka çözüm üretememiştir. Şimdiye kadar kimsenin anlamlı bir çözüm üretememiş olması BDP zihniyetinin kürt sorununu çözeceği anlamını taşımıyor. Kendileri belediyelerde uzun yıllardır iktidardadır ve yaptıkları işte ortadadır. Laik kürt ile laik türk kavga etmeye mahkumdur. Müslüman kürt ile müslüman türk doğru önderlik edilirse ortak değerler üzerinden birbirlerini anlayabilirler ve birlikte yaşayabilirler.

DP: (anap, dyp veya onlara benzeyen diğer partiler. Şimdilik chp’yi desteklese de kısaca demirel ekolü.)
Aslında bu çizgi zaman zaman halkın nefes alanını genişletmiştir. Ancak yeri geldiğinde vatandaşın nefes borusunu da kesmiştir. Aslında bu zihniyeti anlamak da anlamakta zor. Tarih ileride yazacaktır, örtüler altındaki yirminci yüzyıl tarihiyle durumu çözecek gücümüz yok.

Arada kalan parti, neden?

Şimdi DP çizgisini AKP biraz daha dönüştürülmüş şekilde kendi bünyesinde taşıyor.
Ak Parti‘yi bunlardan ayırmak gerekir. (Oy verebilirdim. Vermek nasip olmadı. İktidar olduğunda da sevindim.) Dp çizgisinin çıtasını biraz daha yükseltmiştir. Ülke siyasetinde oyunun kuralları bozulmaya başladığında durumu kurtaracak yeni bir versiyon üretiliyor. Biraz mağdurluk, biraz halk dili, nabza göre şerbet, pastanın ucundan paylaşım, otoriteye uyum, doludan kaçanları şemsiyede toplama… derken işler yürüyor. Belki bir üçüncü kez iktidara gelecek. İnşallah bu fırsatı iyi değerlendirirler.

Kime oy verebilirim, neden?

BBP:
Muhsin Yazıcıoğlu liderliğinde temiz kalabilmiş bir değer Büyük Birlik Partisi. İnşallah çizgisini korur ve alperenliği ülke çapına yayar. Gençliğin mhp’nin laik ve kavgacı ülkü ocaklarına takılmaktansa alperen ocaklarından beslenmesi ülke geleceğimiz açısından önemli. Çalışmalarını yakından takip ediyoruz, duruşunu takdir ediyoruz.

Milli Görüş:
Değerlerimize en yakın görüş. Belli konuları saplantı haline getirse de bazı noktalar da DP çizgisinden nasiplense de şimdiye kadar milli görüş oyumuzu boş atmaktansa daha iyisi çıkana kadar kabullendiğimiz bir zihniyettir.

SP:
Son olaylar yaşanmasaydı oyumuzu verebilirdik.

HAS Parti:

Söylem olarak yeni cümleler kurabilen bir partiyle karşı karşıyayız. Sonu AKP’ye benzemezse ülkemiz için faydalı bir hareket olacaktır. Ancak çoğu şehirde yapılanma eski bazı adamlar üzerine kurulu olduğu için acil olarak işin başında silkelenmeye ihtiyacı var. (Ben listeye bakarak oy vermeye kalksam kesinlikle Konya’da Hasparti’ye oy vermem.) Bence kendini gösterebileceği fırsat yerel seçimler, orada makul bir çıkış yakalayıp iyi adamları aday gösterip yeni genel seçime kadar farklı bir hizmet tarzı ortaya koyabilirse 2015′te iktidara gelebilir.

Ben has partiye şans vermek için oyumu kullanacağım. Akp’ye şans vermemiştim ve pişman olmadım, inşallah Has Parti’ye şans verdiğim için pişman olmam.

İşleri kavgaya getirmeden yaptıklarımız üzerinden değerlendirme yapabileceğimiz yeni bir siyasi üsluba ihtiyacımız var. Yirmi birinci yüzyıl da daha başkasını kaldırmaz. Kartlar yeniden karılıyor, batı batmak üzere doğu yirminci yüzyılı ıskaladı. Son yüzyılda yeryüzünde adaleti tesis edecek ekonomik, kültürel, sosyal alanda kapsamlı yeni bir dil geliştirilemedi.

Dünya adaletin diline muhtaç, bir çok devlet zenginlerin oyuncağı olmuş durumda. Sadece kendi çıkarını düşünen bir avuç …, tam tanım bulamadım ne desem kelimeye haksızlık olabilir.

Bu seçimler memleketimiz için hayırlı olsun inşallah.

Peki kendimize ne zaman oy vereceğiz?

Adalet ve Emek Hareketi olarak bir grup kararı almadığımız için buradaki görüşler Cihad Meriç’in şahsi fikirleridir. Fakat şunu biliyorum bizim hareketten benim kesinlikle oy vermem dediğime oy çıkmaz.

Şimdiye kadar adaleti kendimiz, ailemiz, grubumuz için az çok sağladığımızı düşünüyoruz, en azından şükür ki bilerek hiç bir zaman kimseye zulmetmedik ve zulüm ettirmedik. Biz bir köyde adaleti sağlayabilirsek bu topraklarda adaleti tesis edecek bir siyasi hareket oluşturacağız. Bu topraklarda adaleti tesis edebilirsek dünya için mücadele edeceğiz. Ufkumuz geniş, beslendiğimiz kaynaklar berrak, elimizde her türlü imkan var. Başarabiliriz. Hem ne güzel başarının adını bu dünya ile sınırlamamış bir medeniyetin çocuklarıyız. Bizim ömrümüz yetmezse çocuklarımız başaracaktır, onlara adalet ile emek verilerek yürünmüş temiz bir yol bırakıyoruz.

Selam ve dua ile…

Yapım : ABD-1941
Yönetmen: Orson Welles
Oyuncular: Orson Welles

“Hangi sistem mükemmeldir? Spekülasyon ve mübalağa sanatı nasıl icra edilir?”
Milyon dolarları da olsa çocukluğu ona musallat olmuştur.
O biliyordu ki, devir kitle iletişim devridir. Güç, gazete ve mecmuanın elinde olacaktır.
Bu şifreler, insanları aynı şeylere inandırarak kontrol altında tutma ve birikimli cahillikti.
Çünkü “Yurttaş Kane” gelecekteki Liberal ve modern üstü izleri sürmesini bilmiştir.
Sonuç olarak herkesin derdi tektir. Anlaşılamamak ve anlatamamak.

Sinema tarihinin birkaç tane korumaya ve yaşamaya değer filmi vardır. Zaman onları eskitse de etkileri geleceğe ışık tutar. “Yurttaş Kane”, teknik detay olarak pek çok yeniliğin kullanıldığı ilk film olmasının yanında; sinema perspektifi ve makyaj işçiliğiyle de ilklerin yaşatıldığı önemli eserlerdendir.

“Sam Amca” ve Amerikan rüyasının, toplumu derinden yaraladığı yılların peşinde iz süren olaylar Kane’in şahsına münhasır mükemmeliyetçi tavrında birleşmiştir. Film, “Hangi sistem mükemmeldir? Spekülasyon ve mübalağa sanatı nasıl icra edilir?” gibi dertlere deva olmaya çalışırken, yasama, yürütme ve yargıdan sonra medyanın rüştünü ispat edişi dantelli oya misali ince ince işlenmiştir.

Kane için yalnızlık cevrü cefadır. Milyon dolarları da olsa çocukluğu ona musallat olmuştur. Aklı çocukluğundadır. Çok şey öğrendikçe de başa dönme isteği artacaktır. En iyisini ister ama aklı hep küçüklüğündeki Rosebud isimli kızağında kalacaktır. Rosebud’ı sayıklayarak terk-i diyar edecektir bu dünyadan.

Kane’in öngördüğü dünyada, petrol üretimiymiş, endüstriyel kalkınmaymış bunların hepsi sevimsiz heveslerdir. O biliyordu ki, devir kitle iletişim devridir. Güç, gazete ve mecmuanın elinde olacaktır. Geri kalan her şey onun hizmetinde olan köleler olarak varlığını sürdürecektir.

Kane, mükemmeli isteyen ve yalnızca kulağında kendi sesini duyan bir kusurluydu. Para budalası ya da sıradan bir armatör değildi. Hatta iktidarın ve modernizmin şifrelerini de çözmüştü. Bu şifreler, insanları aynı şeylere inandırarak kontrol altında tutma ve birikimli cahillikti.

Bir hikâye vardır: rıhtımda siz arabalıdan inerken birini görmüşsünüzdür. Sizi çok etkilemiştir. Bir an uzaklara dalıp gitmişsinizdir. İsminiz vardır. Statünüz en iyisindendir. Paranız ise harcamayacağınız kadar çoktur. Dalıp gittiğiniz her kimse, sizi asla görmeyecek ve duymayacaktır. Varlığınızdan habersiz yaşayacaktır. Acı olan, sizin her gün bunu hatırlamanız. Hatırladığınızın ise bundan bihaber olmasıdır. İşte Kane böyle bir yurttaştır aynı zamanda.

Biz aslında Orson Welles’ta Kane’i; Kane’de de Orson Welles’ı görürüz. Üstadın kusursuz film yapma çabası ilk zamanlar bir şey kazandırmamış ona. Lakin çok sonralar ödülünü alacaktır dünyanın gözünde. Çünkü “Yurttaş Kane” gelecekteki Liberal ve modern üstü izleri sürmesini bilmiştir.

Yurttaş Kane, biraz Hamlet’tir; kalbi olan bir Muhsin Bey’dir ya da acı çeken Fellini’dir. Bu yüzden, dünyada sinema var oldukça, Orson Welles ekseninde dönmeye devam edecektir.

Ne şekilde bir inanç beslerlerseniz besleyin, Kane hâlihazırda size cevap verecektir. Sonuç olarak herkesin derdi tektir. Anlaşılamamak ve anlatamamak. Kane belki de, kendi deyimiyle zengin olmasaydı büyük bir insan olabilirdi.

ben -bir sürpriz yaparak belki de kendini aday göstermez, dedim.
o -iyi olur milletin kahrını çekmekten kurtulur, dedi.
ben -bir şeyler yapıyorsa hatır için yapmıyor ya hatırı sayılır bir mal varlığı oldu, şimdi çevresinde bir sürü yeni yetme zengin var, dedim.
bu adam büyük ihtimal capitolün zengin listesini takip etmiyordur.

derin! müslüman şaşırdı! kem küm etti.
belki içinden yesin yiğidim, demiştir. diğerleri yiyeceğine bizimkiler yesin.
yiyenler sizden olabilir ama bizden değil buna emin olabilirsiniz.

ha! birileri bu işin raconu bu, yemeden yedirmeden olmuyor diyorsa onlara da bir şey denmez.
alan memnun satan memnun. iyi bir ticaret.
o zaman iki ay sonra karşıma geçip şikayet etme tamam mı!

işler bozuk, ticaret yürümüyor, siftah yapmadan dükkanı kapadım, bu kişi başına düşen hasıla kimin şemsiyesine takılıyor, piyasada para yok, ihale kapan kapana, et fiyatı zirve yaptı, ne yiyeceğimizi şaşırdık, gıda güvenliği diye bir şey kalmadı, çocuklarımız eğitildikçe yabancılaşıyor, ne olacak petrolün hali, bu ötv de nasıl kazıkmış bir türlü çıkmadı, her yere açılım var bir bize açılım yok vb.

bunları okuyunca ulusalcılarda (nasıl ulusalcıysa?) sevinmesin kime oy vermeyeceğimiz belli. size fırsat geçse bunları katmerler ve üzerine kendi milletinizi düz yolda iteklersiniz. yani daha dün neler yaptığınızı bu millet unutmaz.

bizim milletine ve değerlerine saygılı, onu aptal görmeyen, adaletle hüküm veren birde iş tutarken nemalanmayan adamlara ihtiyacımız var. son düzlükte nema sorununu çözemedik, ilerleyen kuşaklarda inşallah bu sorun da çözülecektir.

yani işin iki ucu tam anlamıyla boklu değnek. harbiden okuyucu kusura bakmasın bugün siyaset anlayışı değnek ucundaki malzeme ve ona uçuşan sineklerden ibaret. arada bir şey yapmaya uğraşan varsa onlarada bu değnek sallandıkça ucundan pislik bulaşıyordur.

seçime az zaman kala böyle bir yazı oluştu. bakalım ilerleyen günlerde zaman bulursak bir kaç kelam daha ederiz.

Rabbimiz basiretimizi açsın; neslimizi gözü tok kılsın, eli-kalbi-aklı açık yapsın, salih kullarına önder eylesin. Amin.

Liseyi bitirdiğimde aktif siyasete dahil oldum.
Belde başkanlığı ve kamplar.

1994′te askerdeydim.
1995 yılında zafere koşarken ben askerdim.
1996 Nisan ayında askerliğim bitti.
Biraz gecikmelide olsa Erbakan Hoca 28 Haziran 1996′da başbakan olarak göreve başladı.

Ben 1997′de yeniden doğarken Hoca postmodern darbe ile karşı karşıya kalıyordu. Sakallar kesiliyor, sarıklar çıkarılıyor ve yeni bir korku ve yasak dönemi başlıyordu.
Bir çok can bu süreçte yandı.

Ben de 1999 yılında üniversiteye başladım.
O dönemde kendi var olma sancılarım her şeyin üstündeydi.
Ve Hocamız yaşlanıyordu.
En son 2009 yılında milli görüşün 40. yıl dönümünde karşılıklı bakıştık.
O gün yazdığım bir cümle bugün daha anlamlı: “Yerinden doğrulmakta zorlanan bedenin içinde saklı duran 33 yaşında ki ruhu gördüm.”
Evet, şimdi 33 yaşında bir delikanlı.

O görevini yaptı, kainatta derin bir iz bıraktı. Ve kaç kişilik yürüdüğünü bilmek çok zor. Liderlik bu olsa gerek.

Yirmi birinci yüzyıla taşıdığı miras yeni neslin omuzlarında yükselecektir.

Rabbim rahmet eylesin. Amin.

Evet heyecanlanıyoruz, Hoca’da bize yeniden heyecan lazım dedi. Çok bakıştık Hoca ile bir an şu benim gözlerimin içine bakan adamı tutun getirin diyecek sandım. Fakat ben ısrarla onun gözlerine baktım. Yerinden doğrulmakta zorlanan bedenin içinde saklı duran 33 yaşında ki ruhu gördüm. Rabbim hayırlı ömür versin.

Milli duruş/görüş kökü mazide bir davadır. Eksiğiyle fazlasıyla bu davaya herkes bir şekilde hizmet etti. Erbakan Hoca kadar herkes görevini yapsa bu dava ne olurdu?

Eleştirilerimizi saklı tutarak Milli Görüşün 40. yılını kutluyoruz. Hiç kimse kalkıp ilk üyeyi kayıt yapacağım diyerek Malazgirt’e gitmez; fakat Hoca gitmiş.

Zaman bayrağı daha ilerilere taşıma vaktidir. Bu da insana yatırımla olacaktır. Protokol bölümünde orta kuşak eksikti, genç yoktu, bayrak teslim edilemiyorsa bizimle ahirete intikal eder. Bir dava yetiştirdiği kuşaklarla var olabilir.

16 Ekim 2009 Tarihinde yazılmıştır.

Politika için kitleleri gütme işidir diyenler şunu iyi bilmeli. Kim yığınları iyi güderse “işi ve malı” götürür. Sürünün bir kısmını otlak yere götürürsen, diğer kısmını çorak yerde bırakırsan, aç kalan sürü bir gün “kafayı kaldırabilirse” seni yer.

Memleketlerin başına ne geldiyse tek adam olmak isteyenlerden geldi. Ben olmasam, o olmasa ile başlayan cümleler, kendini kurtarıcı görenler! İki göz, iki kulak, bir kalpten (varsa) oluşan insansın daha fazlası yok. Abartmamak gerekiyor, zeka seviyeside kalıtım ile sınırlanmıştır.

Dünya aşkla dönüyor! dünyayı tersine döndürecek gücün yoksa hiç konuşma; çünkü sıradansın ve hiçsin. mezarlıklar iktidar sarhoşları ile dolu. Mey ile sarhoş olan sadece kendini yakar, dünya ile sarhoş olan hem kendini hem dünyayı yakar.

Dersimiz tarih: Muhteşem Yüzyıl.
Tarihte tribünlere oymaya başladığında magazinleşiyor.

Magazin, tv, dizi, popüler tarih romanları birde harem olmasa tarih konuşmaya ve okumaya vaktimiz olmayacak. Unutmadan bu listeye sonu “ss” ile biten sıvaları da eklemeli.

Herkes kendi bakış açısıyla görecek tarihi olayları, adamın hayatı magazinse haremi görmesi normal değil mi?

Tarihe herkes kendi penceresinden bakabilir; birileri tapılacak adamlar görür, birileri yerin dibine sokulacak adamlar, birileri de adaleti gözeterek bu adamların hataları da var iyilikleri de var der ve tarihten ders almasını bilir.

İktidarda olup temiz kalmak çoooook zor. Rabbimiz hesaplarını kolay eylesin. Bunu bilenler öcü görmüş gibi koltuktan kaçmış. Şimdiki cahiller de kimse ayırmasın diyerek şehvetle koltuklara yapışıyor.

Bir Osman Gazi, Orhan Gazi için kimse bir şey diyemiyor, neden? Çünkü saray yok, sadece çadır var. Ve ahibabalar, alimler bu dünya ve ahiret sultanlarının bellerine kuşak bağlıyor. Alim, ilim, emek, adalet padişahtan üstün; çünkü yiğitlik, adalet henüz yitik mal değil.

Adam gibi okumamız gereken büyük bir tarihi miras var.
Oku Aşkla!

“cihadmeric (ahibaba) sordu:
@NumanKurtulmus hayırlı olsun.
şehre girdiğinizde önce kiminle tanışmak/görüşmek istersiniz?
şehirlerle tanışmak için bir planınız/programınız var mı?”

Öncelikle yeni kurulan partinin memleketimiz ve ümmet için hayırlı olmasını diliyorum.

Yukarıda sorduğumuz sorular kısa olmasına karşın bizce çok önemli. Bu iki soru hakiki bir siyasi tabanın işaret fişeği olabilir. Bugün belli bir çevrede dönen siyasetin -burada kastımız menfaat olarak, yoksa ağız olarak siyaset her yerde- halkın nabzına ulaşabilmesi için ipucu da olabilir. Yeni tarz siyaset yani beyaz siyaset – nuri pakdil’in kara siyaset kavramını hatırlayarak- mihenk noktamız olacaksa eski kuralları öncelikle kırmalıyız. Bir esnafın, ev hanımının, işçinin, çiftçinin, sıradan memurun milletvekili olma hakkı, siyaset yapma hakkı olduğunu cümle aleme gösterilmeliyiz ki siyaset halkın kılcal damarlarına ulaşabilsin.

Ben olsam şehrin önder iyi insanlarını bulmak için özel tim kururdum. Gerçi farklı vesilelerle bu konuda çalışıyoruz, “seksen bir il bir yiğit”, “iyi adamlar defteri” projelerimiz aynı konunun çekirdeğini oluşturuyor.

Bizce bugün ki siyasetin en büyük açmazı; her şehirde bulunan bir kaç eski model (mercedesli) adamın hemen liderin etrafını sarması ve kozayı örmeye başlamasıdır. İktidar olunduğunda bu koza tamamen örülmüş oluyor. Kitleler liderlerini sadece mitinglerde görüyor, bazı temas alanlarında da eleştiri getirmeye kalkarlarsa azarı iştiyorlar veya koruma engeline takılıyorlar.

Hükmetme makımına geldiklerinde yönetim sisteminin büyük sorunu olan merkeziyetçi yapı zorlamasıyla yerinde yapılması gereken işleride Ankara’dan kozayı ören iş bitirici! müdürlerle irtibata geçerek yürütüyorlar. Bazen soruyoruz böyle bir yanlışı nasıl yaptınız, falanca falanca böyle istedi. Falanca her şeyi biliyor yani!

Akıllı liderler başkalarının akıllarını da kendilerine vezir yapabilenlerdir. İnsanın her şeyi bilmesi zordur; fakat bir alanda iyi bilen kaliteli ve ahlaklı adamın bulması zor değildir.

Yeryüzünde bizden istenen en önemli haslet adaletin tesisi ve emeğe saygıdır.

Şehrin yiğit adamları bulunmadıkça, otokontrol sistemi çalışmadıkça, açık yönetim anlayışı olmadıkça işler hakça yönetilemez.

Farklı bir siyaset anlayışı beklemek hakkımız.
Allah yar ve yardımcınız olsun.

Ana muhalefet bu performansla yine ana ana muhalefet partisi olacak. Alttan alta bir anlaşma yapıp büyük cemaat ve tarikat oylarını almadıkça zaten iktidar olamazlar. Son okuduğum haberlerde kadroya nakşi şeyhi torunu bile katmışlar. CHP işi öğrenecek; fakat biraz geç kaldı. Gerçi daha önceki misyonu farklıydı şimdi ise ona biçilen yeni roller var.

Bu arada cemiyetlerin, cemaatlerin, tarikatlerin kısaca stk’ların işi de zor! Hadi bir kere daha akp’yi destekledik sonra ne olacak, diye düşünüyorlardır. Şimdiden ayar yapmak lazım yoksa 2015′te Süreyya Hoca’nın deyişiyle “tasavvuftan tasarruf” makamına geçenlerin hali nice olur.

Yardımcı muhalefetin(MHP) oy veren kitlesini koruma ihtimali büyük. Hep birlikte matematik çalışırlarsa oyu artırma şansları da var. Türkiye’nin genç nüfusu düşünüldüğünde; bir kaç olay, operasyon ve biraz kan! BDP konuştukça aylık bir iki puan oy hanelerine yazılıyor zaten. Eh! okul – askerlik – iş arkadaşlarından, komşu kızından derken olay biter. Bence bu arkadaş mevzusu konusunda facebok’u ve diğer sosyal paylaşım sitelerini iyi kullanmalılar, adamın bir iki değil binlerce arkadaşı var kardeşim!

Yardımcının yardımcısı muhalefete gelirsek. Kürt milliyetçiliği ile siyaset yapan kardeşlerimizin işi de zor! Dağa hesap ver, ovaya hesap ver, sınır dışı hesap ver, devlete hesap ver bir hesap verilmeyen gök ve halk kaldı!… Şimdi yerel yönetimlerde kaç senedir idaredesiniz halka hesap verdiniz mi? Hangi sorunu çözdünüz, tabela değiştirmek hariç! Ülkenin milliyet eksenli değil; fakat adalet eksenli bir siyasete ihtiyacı var.

Şimdi meclisi bitirdik gelelim dışarıda ki muhalefete! Bu muhalefeti saymakla bitiremeyiz. STV ana bültenine bağlansak işin içinden hiç çıkamayız: ergenekon, balyoz, tokmak, çekiç, orak…

Özellikle bugünlerde çiller ablamız ön planda!
Güzide ülkemizin güniz sokak eksenli siyaseti mezara kadar devam edecek gibi! İlk kadın başbakanı -son olmasından da korkuyoruz- bir daha başa gelirse maazallah toprak kayması yaşayabiliriz. Onların 2011′de Türkiye hayalleri : demirel cumhurbaşkanı, çiller başbakan, cindoruk meclis başkanı, mesut? ona maalesef makam kalmadı! Nerede kalmıştık diyecekler, tabi millet enayi ve unutkan! Seviyoruz sı(a)ğcılığı! Ablanız kurban olsun size!

Saygı değer Hocamız aktif siyasete döndü. O’nun için yorum yapmıyoruz. Biz onu hep eski güzel hatıralar ile anacağız.

Bu aradan HAS (Parti) adam Numan Kurtulmuş parladı ve ardından söndü mü? Yoksa medya kendine yeni aktör mü buldu? Akp yandaş medyası zaten Kurtulmuş’a yer vermez. Diğerlerinin akp’den oy çalacak başka ekip bulduğunda Kurtulmuş’a ihtiyaçları kalmaz. Eee! o zaman adam nasıl gündem de yer bulsun. Bizim gibi tarafsız medyada yazı yayınlayacak, ancak şu bizim tiwitten sorduğumuz soruya daha cevap gelmedi. Numan Bey kongreye girdi bir daha çıkmadı. Bekliyoruz Numan Bey.

BBP deyince aklımıza sadece yiğit bir adam geliyor: Muhsin Yazıcıoğlu.

Yüce Diriliş Partisi ise en özel partimiz. Lideri önemli fikir adamı Sezai Karakoç. O hiç konuşmasa sadece kitaplarımı okuyun dese bile yeter. Fakat o insanlığa hizmet için konuşmaya devam ediyor. (konuşmaları http://yucedirilis.org.tr/ sitesinden dinleyebilirsiniz.) Kitleler onu anlayacak seviyeye geldiğinde zaten bu ülke çok farklı konuma gelir.

Şimdilik bu kadar yeter, unuttuklarımız alınmasın. Her ne kadar seçime az kaldı desekte daha seçime altı ay var. Bence bu yazı yeterli; ama yoğun istek üzerine belki yazarız. Türkiye’de siyaset konuşmak hem zevkli hem eğlenceli! Zaten yaptığımız tek iş konuşmak.

Bir gün hakiki Adalet halkın gönlünde iktidar olduğunda bu ülkede Adalet ve Emek iktidar olacak inşallah.