Konya’dan bir süreliğine ayrılıyorum. (Sürenin ne kadar olacağını ve dönüşün buraya mı olacağını Allah bilir.)

bugün anladım ki konya’da çok dostluk biriktirmişim.
doğru yolda olduğumuzu böyle geri dönüşümler sayesinde anlıyoruz.
ayrılık güzellikleri daha iyi ortaya çıkarıyor. son bir konya yazısı yazılmalı.

konya’nın iyi adamlarına selam.
öyle iyi adamlar ki cizre’ye köprü olup bizim güzel insanlarla tanışmamıza vesile oluyorlar.
iyilikte kalpten kalbe, şehirden şehire taşınırmış anladım.

üç yıldır kullandığım büromu da kapattım.
bir süre konya rampalı çarşıda olmayacağız.
önce karşımdaki dünya haritasını
sonra sağımdaki Türkiye haritasını
son olarak Ortadoğu haritasını söktüm.

konya’dan biz gidiyoruz diye boş kalmıyor; çünkü konya bizden önce de doluydu bizden sonrada dolu olacak.
en çok önemsediğimiz kişi, sır hocamız burada inşallah.
o burada oldukça bizde buradayız.
daha bir çok güzel adam bırakıyorum ardımda; fakat bizim için merkez sır hoca.
o bütün iyi adamları tanır.
pirime ve piri paşa medresesine selam.
bize hayatın usulünü öğreten SIR Hocamıza selam.
şunu da ekleyelim daha öğreneceğimiz çok şey var.

hicrette bereket var ki!
göçe göçe viyana’ya vardık.
oturduğumuz gün olduğumuz yerde kaldık. hatta geri çekildik.
kainatta her şey bir yerden bir yere göç ediyorsa (toprağında deniz gibi dalgalandığı söylenir.) insan neden dursun ki!

bugün 20:30′da konya’dan cizre’ye yola çıkıyorum.
en yakın internet bağlantısına kadar hayır üzere kalın.

Ya Rabbi tüm isimlerinle her şeyden sana sığınıyoruz.
Bizleri hayır yolunda koşan kullarından eyle.
kalplerimizi ve akıllarımızı hayır üzere birleştir.
amin.

Not: Afyon yazımız sayha dergide yayınlandı. Külliyeli Şehirler IV : Afyon

“Hâlâ kara kalem mektuplaşanlara hediye edilmiştir.”

Ülkemi, toprağımı, Suriye’yi Marekeş’i, Mozambik’i Singapur’u selamlıyorum.

Eldeki klavuz çok önemli yapılacak olan hareketlerimizdeki kıstas:

1-Hakkın rızasını gözetmek,

2-Hakkın rızasına kavuşturmadaki aracımızın yolumuzun hak olması,

3-Hak ve hak olanların sınırlarının çizilmesine ulaşmaya kafa yormak ve duamızı etmek.

Musaf’da Rabbim ayetinde belirttiği gibi “Duanız olmasaydı ne ehemmiyetiniz olurdu?” Furkan suresinin son ayetleri ve bir mümin olmadaki müminun suresi. Aslında rehber çok açık ama ben kitabımızın dilini bile bilmiyorum. Arapçayı bilmek! Şimdi İngilizcenin Çincenin pof poflandığı zamanlar, şimdiki zaman verb ayenci li yapılar(Ving) Ne acı…

Sarmaşık gülleri … bir bahçem olsun 400 metrekare alanı olsun, üzerinde bir prefabrik konut nasip olsun, etrafını da tel örgülü sarmaşıklarla çevirsem. Bir alanı tek kaleli çim saha olsa ve potası olsa…

Kaan’la oynasak ağaçlarımızı diksek.

Küçük bir alanda seramız olsa.

Hatırlayamadığım teknik terimini brokoli, çilek, maydanoz, ekşi ot eksek.

Çiçeklerimiz olsa sulasak kokusunu hissetsek. Toprağa dokunsak.

Elektriklerimiz gitse.

Hem de mumda gaz lambasında otursak. Televizyondan uzaklaşsak.

Hayata bakış atsak. Fark etsek. Selam versek.

Koşsak. Yürüsek. Oynasak. İp atlasak. Uçurtma uçurtsak. Çörek çeksek.

Toprağa oturup ikindi çayımızı içsek. Sennin yağmurun elerlinden kekini yapsak. Kitap okusak.

Dost bahçemiz olsa..

Cihad amcanla cemille komşu olsak.

Ufak sahamızda iki takım olarak maç yapsak…

Komşu çocukları toplasak…

İş çıkışları ikindileri maç yapsak. Evlere geç girsek

Yorulsak. Susasak….Elimize yufka içinde Müşvik ellerle sürülen yoğurt sürülmüş yufkalar yesek

Eski yufkalar saçda pişirilen yufkalar bulsak.

Cebimize leblebi üzüm koysak…

Hazır kek bisküvilerden uzak dursak.

Tercih etmeme hakkımızı kullansak

Sevgili dünyam bugün içimden bunlar geldi hepsi bu. Ki sen Rabbim dilimizdeki bağı çözensin. İfade etmek istediğimi sen daha iyi anlarsın beni. Çünkü sen bize şah damarından daha yakınsın.

Derdi olanlar yazmaya,yaşamaya ve söylemeye bir şekilde devam edecekler. Kendine nefes alacak alanlar açabilenler nefsini bilecek. Nefsini bilenler de kainatı ve yüce yaratıcısını bilecekler.

Hayat düşlediğimizden daha kısa ve biz bunun farkına ancak mezarlıkta yürüdüğümüzde varıyoruz. Hastalıklar her an kapımızda; fakat bizler durumun ciddiyetini hasta bir yüzün soluk çehresinde farkediyoruz.

Dostlar gelin hep birlikte yenilenelim.

Dostlar gelin ufkumuz ulusal sınırların dışına çıksın. Karşımıza bir dünya haritası alalım ve inceleyelim.

Dostlar gelin birlikte hayır üretelim.

Dostlar gelin birbirimize selam verelim ve rıza için haberleşelim.

Dostlar gelin birlikte yürüyelim.

Dostlar heyecanlarımız bir günlük olmasın, bizi aşkımızdan hiç bir şey ayıramasın.

Selam ve dua ile Allah’a emanet olun.

Bizi hakikate yaklaştıracağını düşündüğümüz bir davayı kendimize yol edinip sahipleneceksek;

1- Her ne şartta olursa olsun küçük veya büyük katkı ile yolda devamlı adım atmalıyız.

2- Kasvet varsa hemen aşkımızı tazelemeliyiz; eğer yenilenemiyorsak o zaman bu yolu tam da dert edinmediğimizi düşünmeliyiz.

3- Allah kullarını bir şekilde felaha çıkarır; çıkamıyorsak nefis muhasebesi şart.

4- Körlük başladığında ağır ağır ortam kararır; birbirimizi kandırmaya gerek yok, uzun bir yol için derin nefesler gerekir.

5- Aynı yolu yürür gibi yapanlar da belli bir ölçüde dost olur, birbirlerinin sorunlarını da çözebilirler; fakat birlikte büyük bir projenin arkasında duramazlar, beraber onu büyütemezler.

6- Yedek oyunculuğa talip olmak; saha kenarında kalmaktır. İçeride koşturanlar yeterli ise kimse dönüp yedek oyuncu ile uğraşmaz. Birde oyuncu yedek olup antrenmansız ise büyük ihtimal yedeklikten de düşer ve zamanla kabiliyetlerini kaybeder.

[Mektup, Kainat turu yaparken Venazuela kıyılarında elimize geçti. Bu satırlar bizlere dil, din, ırk, mesafe farkına rağmen hepimizin insan olduğunu göstermesi adına önem verdik. Kainata Mektup süpriz çıkışlara devam edecek. İnsan kainata bırakılmış mektuptur. Bizce kainatta iki tip insan var; hakikati arayan ve hakikate sırtını dönen.]

Babam’dan öğrendiğim basit şeyleri severim: Yemek pişirmek; karıştırılmış yumurta, krema ve peynir. Rüzgar ve Dabajuro’yu affetmez manzara kabul etmek. Babam bana her zaman aileniz ve arkadaşlarınızla sağlıklı bir gülümseme nimeti isteyin diyerek sonsuz değer paylaşımı öğretti. Babam bana yetişkinlere saygıyı öğretti; büyükleri, her kesimi sevmeyi. Gülümseme olmazsa arkadaşlar ve meslektaşlarınıza neşeli olmak yerine kaba olursunuz. Bu bakış açısı dostluğun dünyaya açılır penceresidir.
Babam’dan işe değer, hayatın bütün alanında dürüstlüğün önemini öğrendim; bu her yerde şeffaflık, meslektaşlarınıza karşı adaletli davranmayı sağlar. Bu ülke ve onun halkının ihtiyacı için sürekli bir şeyler yapmak; sonsuz sevgi ve kalıcı yardım, sosyal dayanışmaya muhtaçtır. Bu deneyüstü, İlahi ve dini bir anlamda da kendimiz için bir ders vardır. Babam’dan kitap okumanın ve derin sevginin acil ihtiyaç olduğunu öğrendim.
Babam bana yasalara uymayı, her toplumun en büyük değeri olarak hukuka saygıyı ve adaleti öğretti. Her zaman daha adil ve doğru bir dünya için savaştık. Babam ile siyasetin kendi riski ve olumsuza sapma yollarından bahsettik. Babam terör ve askeri diktatörlük içinde yaşamış; bana demokrasiyi nezaket ve terbiye içinde çocuklarım için korumanın önemini öğretti.
Biri çocuk için, babasının omuzunda sonsuzu görebileceği bir yer olduğunu söyledi.
Seni tanıdım: Bir akıllı adam, asil, büyük ve sonsuz.