Yorumlar (2)

1. “Vahşiden ve ehl-i hayvandan melûlüm*. ve insandır arzum” Dediler “Bulunmaz, (çok) aramıştık biz” says:

   26/02/2010 at 17:01

   Dün (gece) şeyh, çerağla* dolanıyordu şehrin çevresini:
   “Vahşiden ve ehl-i hayvandan melûlüm*. ve insandır arzum”
   Dediler “Bulunmaz, (çok) aramıştık biz”
   Dedi “O ki bulunmaz, (işte) odur arzum”
   “Bir elde bâde kadehi ve bir elde yârin zülfü”
   “Raks etmektir böyle ortasında meydanın, arzum”

   Dün (gece) şeyh, çerağla dolanıyordu şehrin çevresini:
   “Vahşiden ve ehl-i hayvandan melûlüm*. ve insandır arzum”
   “Bu ağlayıp sızlayan şikayetçi ‘halk’tan oldum melûl**”
   “O hû (çekmesi) ve narasıdır sarhoşların, arzum”
   “Vahşiden ve ehl-i hayvandan melûlüm*, ve insandır arzum”

   Mevlana
2. Nesimi söyledi biz yandık. says:

   17/01/2010 at 16:06

   Gönül, dert ile yandı; derdimi paylaşacak bir sevgili yok. Çok yer gezdim hüznümü azaltacak bir kişi yok. “Ben yârinim” diyen çok amma gerçekte vefalı bir yâr yok. Adet budur ki gönlü, gönül sahibi sevgiliye verirler. Ne var ki gönül elimizden gitti, gönlün sahibi yok. Nice kişiler İslâm davası güderler, ama tek farkları arada bir haç ile keşiş kuşağı yok. Beceriksiz kişiler, insafsızlar soy sülale yoluyla üstün makamları işgal ettiler. Hüner sahiplerine makam ve geçim yeri yok. Her kişide bir cübbe ile sarık var amma çoğunun cübbeyle sarıkla ilgisi yok. Ne zaman ki, kahpe felek, cahili ve haddini bilmezi sever oldu; artık şüphesiz, faziletin müşterisi yok. Fırsatçı hırsız, bütün eşyayı götürse yeridir. Çünkü yola koyulan kafilede uyanık bir kişi yok. Halkın işi çığırından çıktı. Gönül yıkıcılar çoğaldı. Yaralı bir gönlü tamir edecek bir mimar bile yok. Var git sabreyle cefaya. Çünkü gönlün dileğinin azı da, çoğu da yok. Riya ve hilekârlık işte aldı yürüdü. İlim sahiplerinin yeri yok. Ey Nesîmî, sen sırrını bu ayak takımına açma. Çünkü bugün dünyada sırdaş bir kişi yok.

   kaynak: http://www.gercekhayat.com.tr/2010/01/07/derisi-omzunda-bir-dervis-seyyid-nesimi/